Ateizm – jak to z nim jest?

Ostatnimi czasy można zauważyć, że chrześcijanizm jest dosyć mocno atakowany. Ludzie coraz rzadziej chodzą do kościołów i modlą się, przysłaniając się brakiem wiary w Boga – ateizmem. Problem nasilił się tak bardzo, że dochodzi do potyczek słownych między tymi dwiema grupami, co widać szczególnie w internecie (wystarczy zajrzeć na wykop, aby przekonać się, ile osób wykopuje rzeczy związane z ateizmem i jakie znajdują się pod nimi komentarze). Każdy obóz używa innych argumentów, aby przekonać resztę do swojej racji. Jednak jedna rzecz mnie troszkę zdziwiła – wiele osób teistycznych twierdzi, że ateizm jest wiarą, przekonując, że jest to wiara w brak boga i teorię ewolucjonistyczną (człowiek od małpy, Wielki Wybuch i te sprawy). Czy jest tak w rzeczywistości? Aby tę kwestię roztrzygnąć, trzeba najpierw zastanowić się nad znaczeniem słowa “ateizm”.
Ateizm (z greckiego “a-” prefiks przeczący, “theos” – Bóg), doktryna albo życiowa postawa wyrażająca negację istnienia Boga (lub bóstw), niewiara. W sensie filozoficznym: uznanie Boga za byt urojony, w sensie teologicznym: zerwanie więzi z Bogiem i cofnięcie aktu zaufania wobec Niego, w religioznawstwie i socjologii: zanik praktyk religijnych połączony z desakralizacją życia ludzkiego. (źródło – WIEM)
Na podstawie tej krótkiej definicji można dojść do wniosku, że osoba ateistyczna to taka, która nie tylko nie uznaje istnienia Boga, ale również przestaje przeżywać swoje życie w jakiejkolwiek formie duchowej. Jednak jest to według mnie zbyt przerysowany obraz ateisty. Skupmy się na chwilę na samym bogu. Czy twierdzenie, że bóg nie istnieje, można uznać za wiarę? Przeciwnicy ateizmu twierdzą, że jest to prawidłowe stwierdzenie, tłumacząc,  że wiara w boga jest zastępowana w wiarę w tezy naukowe, między innymi teorię o Wielkim Wybuchu. Jeżeli tak jest faktycznie, to ateizm posiada – tak jak katolicyzm – wiele swoich odłamów, ponieważ tak, jak przykładowo protestantyzm nie przyjmuje idei świętej Trójcy, tak samo nie każdy ateista zgadza się z teorią o wielkim wybuchu. W dodatku jeżeli to jest prawda, to można uznać, że każda osoba ma w sobie pierwiastek ateisty – akceptując jednego boga odrzuca się innego. Z drugiej zaś strony ateista również może mieć religię. Za przykład weźmy buddyzm. Mówiąc w skrócie jest to religia, w której człowiek dąży do zduszenia w sobie pragnienia, które jest źródłem cierpienia, by osiągnąć stan doskonały – nirwanę. Nikt chyba nie zaprzeczy, że nie jest to wiara, jednak zależność buddyzmu od bóstw jest w niektórych jej odmianach zerowa – wyklucza zupełnie istnienie istot boskich.
W sumie już mogę chyba skończyć na tym punkcie. Nie chcę nikogo przekonywać do ateizmu, po prostu chciałem przedstawić, że błędem jest nazywanie ateizmu wiarą.